Press "Enter" to skip to content

Tao Te Ching (22)

Tao Te Ching

Lao Tse

22

Guztiz oso eta erabatekoa izan nahi baduzu,

onar zatia zarela.

Zuzena izan nahi baduzu,

onar oker zaudela.

Oso eta betea izan nahi baduzu,

onar hutsik zaudela.

Berriz jaio nahi baduzu,

onar hilko zarela.

Besteek zuri dena ematea nahi baduzu,

utz dena alde batera.

 

Maisua, Tao-aren barruan bizi izanda,

eredua da mundu guztiarendako.

Ez baitu bere burua nabarmendu nahi,

jendeak haren argia ikus dezake.

Ez baitu ezer ere erakutsi behar,

jendeak haren hitzetan konfiantza osoa izan dezake.

Ez baitaki nor den,

jendeak bere burua haren baitan antzematen du.

Ez baitu inongo xederik gogoan,

arrakasta izaten du egiten duen guztiak.

 

Antzinako Maisuek esan zutenean:

“Besteek zuri dena ematea nahi baduzu,

utz dena alde batera”,

ez ziren erabiltzen ari hitz hutsak.

Soil-soilik Tao-ak bizi bazaitu,

izan ahalko zara egiazki zu zerau.

 

Stephen Mitchell-en bertsioa (moldatua)

 

“Osoa-zatia, zuzena-okerra, betea-hutsa, jaio-hil eta dena-deus ez” oposizioetatik abiatzen da kapitulu hau. Alderdi positiboa, batetik, eta negatiboa, bestetik, baino gehiago bi alderdiak biltzen dituen errealitateaz ari da hizketan Lao Tse. Abiapuntua da, geroxeago apaltasuna gauza guztien gainetik jartzeko. Antzeko mezuak zabaldu dira erlijio batzuen bidez: “Zorionekoak bihotz apalak, haiek izango baitute lurra ondaretzat” pasarte ezaguna gogoratu besterik ez dugu egin behar.

Apaltasun horretan oinarritutako moralak agintzen du, neurri handi batean, gure zibilizazioan: ipuinak, erlijioetako dotrinak, Hollywood-eko filmak… bideraturik daude moral jakin baten arabera antolatutako zibilizazioa onartzeko. Esaterako, film gehienen bukaeran (berdin, antzerki lanetan…) “onak” irabazten du eta “gaiztoak” galtzen, jendeak nekez onartzen baitu, gogo onez, kontrakoa. Hots, hezirik gaude ontasuna eta apaltasuna onartzeko eta begi onez ikusteko; ez, ordea, zakarkeria, zitalkeria eta harrokeria.

Baina gure izaera kontraesankorra da; izan ere, moral horrek eskatzen du norberaren nahiak eta beharrak alde batera uztea. Eta hori bai dela nekeza gehien-gehienondako. Moral hori moralkeria bihurtzen da gurean, ongi ikusia egonik ere inor gutxik betetzen baitu. Tao-aren barruan bizi denak, berriz, gainditua du kontraesan hori, ez baitu inongo helbururik bilatzen.

Ezezkoak erabiltzen ditu Lao Tse-k baiezkoak azpimarratzeko. Eta ez da lehendabiziko aldian; gogoan izan, adibidez, hirugarren kapituluaren:

“Ez-eginez egin ezazu,

eta gauza bakoitzak dagokion tokia beteko du”.

Diskurtso politiko asko ere besteen, edo giza-talde baten, ukazioan oinarritzen dira: “gu ez gara…”, “guk ez dugu… izan nahi”… Oso diskurtso eraginkorrak dira, jendea hezirik baitago eskema (moralkeria) horren barruan. Kasualitatea al da Franco hil zenez geroz Nafarroan arrakasta handiena izan duen alderdi politikoaren oinarri ideologiko nagusia euskaldunon ukazioan oinarritzea? Eta, jakina, ukatutakoa filmetako gaiztoa da.

 

Tao Te 22

One Comment

Utzi erantzuna

Zure e-posta helbidea ez da argitaratuko. Beharrezko eremuak * markatuta daude

%d bloggers like this: